Een bericht uit de woestijn<\/p>\n
Vanwege operationele veiligheid mogen we hier geen foto’s maken. Ook mag het land waar de missie zich plaats vindt niet genoemd worden.
\nVerder gaat het prima met mij, ik heb het ontzettend druk, maar de tijd vliegt. We slapen hier met zijn zessen in een tent en lachen wat af.
\nHet weer begint hier eindelijk beter te worden, we hebben de slechtste winter in 20 jaar meegemaakt, wat hier inhoud 13 regendagen en veel wind.
\nWerken met lokale aannemers is op zijn zachts gezegd een uitdaging. Materieel is stuk of gaat stuk en op tijd is er niemand.
\nVan de baas tot krullenveger, iedereen is directeur en voordat er dan ook begonnen wordt moet er eerst heel wat water door de Rijn.
\nAls men eenmaal aan de slag is werken ze wel hard, dat moet ik toegeven.
\nIn dit soort landen komt weer goed naar voren hoe lui wij eigenlijk zijn. Overal verzinnen we machines voor om het maar niet zelf te doen.
\nHier gaat bijna alles nog met de hand. Ik kijk wat dat betreft mijn ogen uit hier.<\/p>\n
Onze aalmoezenier schreef een stukje waarin ik voorkom. Hierbij:<\/p>\n
Hoe lang is je uithoudingsvermogen.<\/p>\n
Als je onze plaatselijke gym inloopt, je het aantal fitness toestellen ziet en de ander sportfaciliteiten en de immer fitte sportinstructeur,
\ndan had je deze vraag wel verwacht. Er wordt enorm veel aan sport gedaan en als je het bij het \u2018woon- werkverkeer\u2019 je ogen een beetje de kost geeft
\ndan zie je dagelijks detachementsleden sportief de vijf, tien of zelfs twintig kilometer maken. Er wordt driftig gewerkt aan conditie,
\nfitheid of vermindering van eerder verzamelde vetten.Ja, dan is het belangrijk dat je een goed uithoudingsvermogen hebt.<\/p>\n
Maar een goed uithoudingsvermogen heb je ook nodig als je in dit uitgestrekte land wat wilt realiseren. De Nederlandse aanpak is er een van aanpakken,
\nhier heerst meer de mentaliteit van \u2018Insallah\u2019. Daar is niets mis mee, maar je moet er wel enorm aan wennen.
\nDeze dosis geduld wordt gevraagd en verlangd van \u2018onze infra-man\u2019. Hij, Schuit, staat voor de prachtige, boeiende maar ook stroperige taak een
\nnieuw \u2018dorp\u2019 voor ons uit de keiharde woestijnbodem te stampen. Dat vraagt veel tijd. Tijd van plannen maken, de vele ide\u00eben en wensen uitwerken
\nen dat dan op papier uittekenen. Maar het vraagt ook het contact met aannemers en lokale contractors aangaan,
\ndeze vele vragen en wensen uitonderhandelen en dan uiteindelijk gaan uitvoeren.<\/p>\n
Het nieuwe dorp ziet er prachtig uit\u2026. op papier\u2026. Je merkt dat er inderdaad vooraf goed nagedacht moet worden over de vorm en de ligging
\nvan de vele faciliteiten in dit nieuwe woonoord. Als niet deskundige besef ik plots dat wat je ziet veel tijd en effort vraagt, maar dat minstens
\nzoveel tijd gestoken moet worden in voorzieningen die je niet ziet. Afvoer van, bedradingen voor, toegangswegen tot en natuurlijk het hoofdstuk beveiliging en bescherming.
\nAls ik dit alles op me in laat werken breekt het zweet me uit. Op zich niet erg want vandaag een frissen en wat gure dag,
\nmaar het zweet staat voor het feit dat ik me plots realiseerde: \u201cWat een klus!\u201d<\/p>\n
Ik zie dan Schuit in de weer. En zie dat hij het in de hand heeft. Geen zweet wat hem uitbreekt, geen paniek. Wel eens wordt er soms wat moeilijk gekeken,
\nmaar met een enorme energie pakt hij deze taak op. Schuit \u2013zo weten we nu- heeft een goed uithoudingsvermogen. Hij is fit, maar bovenal houdt hij het uit
\nmet de mensen die \u2013ieder in eigen tempo- de bouw aan het nieuwe Snow City gaan realiseren.
\nNu is alles nog redelijk kaal, maar in een mum van tijd zal er een mooi woonoord voor onze ogen verrijzen. Knap werk!!<\/p>\n
De Aalmoezenier<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Een bericht uit de woestijn Vanwege operationele veiligheid mogen we hier geen foto’s maken. Ook mag het land waar de missie zich plaats vindt niet genoemd worden. Verder gaat het prima met mij, ik heb het ontzettend druk, maar de tijd vliegt. We slapen hier met zijn zessen in eenRead More…<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-539","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-nieuws"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.schuit.info\/schuit\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/539","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.schuit.info\/schuit\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.schuit.info\/schuit\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.schuit.info\/schuit\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.schuit.info\/schuit\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=539"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.schuit.info\/schuit\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/539\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":541,"href":"https:\/\/www.schuit.info\/schuit\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/539\/revisions\/541"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.schuit.info\/schuit\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=539"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.schuit.info\/schuit\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=539"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.schuit.info\/schuit\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=539"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}